De eerste publicatie van Jan Van Raemdonck was:

Als Gij bestaat. Het roepingsverhaal van Charles de Foucauld (Averbode, 1987).

Het (inmiddels niet meer verkrijgbare) werk gaat over de Franse missionaris Charles de Foucauld (1858-1916), die na een tumultueuze jeugd en een mislukte militaire carrière geboeid wordt door de islam. Nadien bekeert hij zich tot de godsdienst van zijn jeugd, het christendom, en wordt hij broeder bij de Trappisten. Ook dit leven voldoet hem niet en na drie jaar als knecht bij zusters in Nazareth te gaan werken wordt hij priester en missionaris in Algerije. Zijn intense godservaring maar ook zijn bekommernis om een brug te slaan tussen christendom en islam als zijn taalkundig werk doen hem uitgroeien tot een zeer merkwaardig religieus voorman. In 2005 is hij zalig verklaard door paus Benedictus XVI.

Deze studie, oorspronkelijk een licentiethesis voor Godsdienstwetenschappen inclusief een hoofdstuk uit de thesis voor Godgeleerdheid, baseert zich op een theorie van de Nederlandse psychiater Anna Terruwe over de frustratieneurose. Daarbij wordt met Foucauld de link gelegd met het vroegtijdig verlies van beide ouders en zijn zoektocht naar affectie en identiteit.

In 1991 verscheen (in kopievorm) als vervolg op dit eerste werk over Charles de Foucauld, een herwerking van de licentiethesis voor Godgeleerdheid (KUL) onder de titel

Brood om te leven. Charles de Foucauld en de eucharistie.

Wie geboeid wordt door de figuur van Charles de Foucauld leert via hem Christus kennen. Want Jezus navolgen was het hoofddoel van broeder Charles' leven. Hem navolgen in het arbeidsleven van Nazareth, in de verkondiging van het evangelie. Om brood te zijn en te delen met anderen. Om zichzelf als gebroken brood te geven voor mede­mensen.

Deze studie is een vervolg op Als Gij bestaat. Het roepingsverhaal van Charles de Foucauld zij het met een overname van het eerste, historisch hoofdstuk. De tijd en spiritu­aliteit van de zalige broeder Charles van Jezus worden onderzocht vanuit het per­spectief van de eucharistie. Wat waren de typische eigenschap­pen die de eucharistische devotie van Foucaulds tijd kenmerk­ten? Hoe kunnen we tegen deze achtergrond zijn persoonlijke accenten onderscheiden? De eucharistie is het begin en het centrum van Foucaulds spiritualiteit. Doorheen deze focus leren we heel zijn persoon beter kennen, op zoek naar wat voor gelovigen van deze tijd belangrijk is om God te vinden.